ابطال ناپذیری (UNFALSIFIABILITY)
مغالطۀ ابطال ناپذیری زمانی رخ میدهد که یک ادعای غیر قابل بررسی مطرح شده و تصدیق یا تردید شود. ابطال پذیری به معنای امکان ذاتی بررسی و رد نمودنِ یک گزاره است. گزاره ای که بررسی آن ممکن نباشد، نه میتوان آن را تصدیق کرد و نه میتوان آن را رد کرد.
پیشکش یک ادعای ابطال ناپذیر راه فرار از مباحثۀ منطقی و عقلانی است چون بیشترِ ادعا های ابطال ناپذیر ریشه در باور ها دارند نه در مدرک و استدلال.
او بخاطری دروغ میگوید که شیطان در قلبش رخنه کرده است.
اگر قبول کنیم که شیطان وجود دارد، و حتی اگر علایم آنچه را "جن گرفتگی" نامند، در وجود شخص دروغگو مشهود باشد، هیچ راهی وجود ندارد تا با توسل به آن بررسی کنیم که آیا قلب شخص دروغگو توسط شیطان تسخیر شده است یا خیر. پس میتوان نتیجه گرفت که این ادعا یک ادعای خیلی عجیب است و نمیتوان آن را به حیث یک توضیح برای دلیل دروغگویی شخص قبول یا رد کرد.
عقل ما از درک برخی موضوعات دینی عاجز است. از الله سبحان و تعالی میخواهم دریچه های قلب شما را باز کند. تنها در آن صورت شما قادر به درک احکام دینی و درستی گفتار من میشوید.
حتی اگر بپذیریم که توانایی درک مسایل به قلب ارتباط دارد، در این جا مغالط بدون پیشکش مدرک و بدون استدلال، بر درستی باور های خود پافشاری کرده، سخن غیر قابل بررسی گفته، و راه استدلال را بر مخالفان خود بسته است.
ابطال ناپذیری یک گزارۀ قابل بررسیِ تایید شده مغالطه نیست. طور مثال بررسی مدارک و نتایج آزمایشات، فرگشت را به حیث یک گزارۀ ابطال ناپذیر تایید کرده اند. این ابطال ناپذیری را نمیتوان مغلطه به حساب آورد چون این گزاره قابل بررسی و تایید است. اما اگر شخصی ادعا کند که "من با عیسی مسیح رابطۀ خاص روانی دارم چون او را از دل و جان قبول کرده ام"، مغالطه است چون این ادعا قابل بررسی، یا ابطال نیست.
