کتمان مدارک (Suppressed Evidence)

گاهی اتفاق می افتد که همه مدارک ارائه شده در پشتیبانی از یک گزاره درست میباشند اما همه مدارک درست ارائه نمیشده باشد، به عبارۀ دیگر مغالط صرف مدارکی را پیشکش میکند که ادعا یا نقطه نظر وی را تصدیق، و از مرام او پشتیبانی میکنند اما مدارکی را که در مخالفت با ادعایش قرار دارند، کتمان میکند.  هنگامی که شواهد مرتبط و درست تذکر داده نمیشوند، مغالطۀ کتمان مدارک رخ میدهد.  به هر مقداری که حجم مدارک کتمان شده بیشتر باشد به همان اندازه مغالطۀ بزرگتر رخ میدهد.

مدرک a و مدرک b در مورد گزاره در دسترس است.  مدرک a ادعای شخص یکم را تایید میکند.  مدرک b ادعای شخص دوم را تایید میکند.  به این سبب شخص  یکم صرف مدرک a را میکند.

اگر پیشکش نکردن مدرک b در نتیجۀ بررسی تاثیری نداشته باشد در اینصورت مغلطه ای رخ نمیدهد.  طور مثال هر کس روزانه به حد اوسط هشت ساعت خواب نیاز دارد.  اگر این واقعیت در فهرست نیازمندی های روزانه شامل نشود، مغلطه ای رخ نمیدهد. 

سرورِ من شخص مهربانی بود که به فقرا و مساکین کمک مالی میکرد.  او با یک خانم بیوه ازدواج کرد، و در ضمن سرپرستی یک دخترک زیر سن را هم به عهده گرفت.

آنچه در مثال بالایی کتمان شده اینست که سرور، قسمت کم اموالی را که از راه دزدی و چپاول بدست میاورد به فقرا و مساکین کمک میکرد.  خانم بیوه ای را که با ازدواج تحت سرپرستی گرفته بود خودش با شکنجه‌کُش کردن شوهرش بیوه ساخته بود، و دخترک زیر سن را هم از راه عقد نکاح تحت سرپرستی خود گرفته بود.

انسان ها به دو دسته خداباور و خداناباور تقسیم شده اند. من خداباورم و به این خدای مشخص بخاطری باور دارم که کتاب مقدس ام او را به صفت خدای یگانه، متعال، بی همتا، بخشایشگر، و مهربان بیان کرده که نه زاده و نه زاده شده است.

بررسی کتاب مقدس نشان داد که خدای مورد نظر در کنار صفات یاد شده دارای صفات دیگر از قبیل مکارگی، خشم، انتقامجویی، ستمگری، بیعدالتی و امثال آن نیز است.  سخنگو در مثال بالا با بیانِ این صفات و کتمان صفات دیگر خدای مورد بحث مرتکب مغالطات استقرای ناقص و کتمان مدرک شده است.